sobota, 23 listopada 2013

Ja pierdzielę!!!

Oj ale dawno nic nie pisałam :( ale mówiąc szczerze nie mam czasu. Wciąż walczę z infekcjami starszych dzieci starając się nie dopuścić do zarażenia Bąbla najmłodszego. Niestety wczoraj byliśmy u lekarza i Bąbel jest najbardziej chory, mamy antybiotyk. Walczę też z mężem o przykręcanie kaloryferów bo Bąbelek ma sapkę i non stop zapchany nos. W dodatku zbliża się zima i znów okna mi zachodzą całe parą, która powoduje, że tworzy się grzyb. Masakra. Moje ćwiczenia poszły się walić, że tak brzydko napiszę. Chodzę na przemian wkurwiona i szczęśliwa. Kiedy patrzę na Bąbelka myślę, ze takich maleństw mogłabym mieć jeszcze dwoje :P ale kiedy patrzę na mojego "cudownego" męża odechciewa mi się żyć. To takie dziwne stany... jeszcze trochę a wyląduję w psychiatryku. Sama nigdzie wyjść nie mogę, bo pewnie zaraz go zdradzę. Do koleżanek iść nie mogę bo pewnie będziemy się szlajać po knajpach. . Pogodziłam się z siostrą a raczej pogodziła nas wspólna koleżanka. Z jednej strony dobrze bo dzieci strasznie tęskniły za ciocią, którą uwielbiają. Z drugiej zaś zastanawiam się na jak długo będzie dobrze między nami. Ale mniejsza z tym.... Ważne, że dzieci są zadowolone jak ja widzą. Byłam też dwa razy u matki, ale to tylko ze względu na to, ze siostra tam mieszka. Matka pierwszy raz widziała Bąbla. I już się zaczyna. Chce mi wcisnąć moją bratanicę na Mikołaja. Nie zapytała czy chcę czy mogę tylko stwierdziła, ze mam zapytać się w przedszkolu ile kosztuje i czy mogę przyprowadzić dodatkowe dziecko. Bez przesady. Jak chce małej zorganizować mikołaja to niech się wysili a nie wyręcza innymi. No i co z tego, że rok temu wzięłam małą z moimi do klubiku dziecięcego? I co z tego, że to moja chrześnica??? Nie chodzi o pieniądze bo mam to w nosie, ale tak się nie robi. Nie stawia się kogoś pod ścianą. Tak po prostu. To, że tam byłam u niej nie znaczy, że będę zaraz robiła to co ona chce. Wczoraj do mnie dzwoniła na stary numer ale nie gadałam z nią. Mąż odebrał, ale powiedziałam mu, że nie mam czasu na gadanie. Szykowałam się do lekarza z dziećmi. Niech się nauczy, że to nie ona robi komuś łaskę, że z kimś rozmawia a ktoś jej. Niech nie liczy, że przyjadę. Poza tym zaraz się zacznie, ze mam przyjechać bo ona musi gdzieś jechać i coś załatwić i mam ją zawieźć. Na paliwo oczywiście mogę zapomnieć bo ja przecież leję wodę do baku...wkurza mnie. Do wykorzystywania kogoś jest pierwsza ale żeby się odwdzięczyć to już nie. Poza tym nie usłyszałam nawet ani cichego "przepraszam". Bez sensu ta moja rodzinka.

1 komentarz: