czwartek, 1 sierpnia 2013

Mam problem

Problem z sąsiadką, której przeszkadza to, że dzieci płaczą, chodzą, oddychają, bawią się, krzyczą, żyją....Wczoraj wieczorem ( niestety grubo po 22) już prawie spały, kiedy nagle zobaczyły robala jakiegoś, który wleciał im do pokoju poprzez uchylone okno (duchota jak cholera więc i okno uchylone) i zaczęły płakać. Niestety jedno nakręca drugie i płacz jest taki jakby im się krzywda działa. Pode mną mieszka sąsiadka która jest już osobą starszą i jak wnioskuję po zachowaniu pewnie jest emerytowaną nauczycielką ( a wiadomo jak takie starsze panie reagują na dzieci...) i na płacz dzieci reaguje w sposób, który dodatkowo dzieci stresuje a wręcz straszy. A mianowicie owa pani stuka czymś metalowym w kaloryfer. Dzieciaki jak to słyszą to w pierwszym momencie się boją i zaczynają płakać jeszcze głośniej. Sytuacja powtórzyła się kolejny raz z rzędu. Zeszłam do niej poprosić ja grzecznie, żeby więcej tego nie robiła bo mi straszy dzieci a ona na to, że mam je uspokoić...nie dociera tłumaczenie, że takim waleniem w kaloryfer dzieci boją się zostawać w swoim pokoju, że już nie wspomnę o tym, że nie zasną przy zgaszonym świetle. A ona mi wyskakuje, że na policję zadzwoni. I co??? i zadzwoniła. Przyjechało dwóch panów policjantów w tempie błyskawicznym ( bo sąsiadka zgłosiła, że niepokoi się o dzieci bo płaczą) Wyjaśniłam sytuację, panowie spisali mnie z dowodu osobistego, zapisali sobie imiona i wiek dzieci i powiedzieli, ze jeśli jeszcze raz ona walnie w kaloryfery po 22 mam do nich dzwonić. Kobieta nie zdaje sobie sprawy, że sama sobie może narobić kłopotu. A ja nie mam pojęcia co mam dalej robić. Nie biję dzieci, staram się je wychowywać tak by wiedziały, że obowiązują ich jakieś zasady, by wiedziały co im wolno a czego nie. Córkę próbuję oduczyć od smoczka....pannica prawie 3 lata a ze smokiem lata :/ I wszystko egzekwuje płaczem...a głosisko ma dość donośne. Zdarza się, że wieczorem nie chcą iść spać i też jest lament. Zdarza się, że w nocy się zbudzą z płaczem jak to dzieci bo coś im się przyśni....bo zachorują....a ta wariatka z dołu będzie mi policję wzywać zamiast przyjść i zapytać o powód takiego płaczu.,.. Wczoraj zaczęłam 37 tydzień, czuję się coraz gorzej. Po przyjściu od sąsiadki ciśnienie mi podskoczyło. Dzisiaj znów cukier mi wariuje. I do 3 w nocy spać nie mogłam. Bolał mnie brzuch, serce, nogi, a ręce mi się trzęsły jak galareta...A co będzie jak urodzę i dziecko w nocy będzie mi płakało tak jak córka??? Do roku nie przespała całej nocy budząc się po kilka razy...
Mam z nią iść do psychologa czy co??? bo jak dalej tak pójdzie to przez stukniętą sąsiadkę odbiorą mi dzieci... Najpierw walczyłam z jedną sąsiadką bo zachciewało jej się imprez w środku nocy a goście palili papierosy na klatce schodowej... a teraz ta...ręce mi opadają...całe życie mieszkam w bloku i nigdy takich cyrków nie było jak teraz. Skąd się biorą tacy ludzie???

Po wizycie u diabetologa wczoraj wszystko ok. Cukier udało mi się uregulować. Wystarczy jeść regularnie i zdrowo. Nawet waga pokazała 1,5 kg mniej. Myślałam, że nic mi dnia nie popsuje a tu ta akcja....I jak tu się nie denerwować???Pogoda bez zmian. A ja miewam coraz większe bóle w pachwinach i brzuch też coraz częściej boli. Maleństwo jest ułożone pośladkowo. Jeśli się nie obróci to chyba będę miała cesarskie cięcie a jeśli lekarz tego nie zaznaczy na skierowaniu to będę walczyć o cięcie. Naczytałam się w internecie kobiet których dzieci też tak były ułożone i różnie to się kończyło...nie zawsze dobrze.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz